Πώς βρήκα τον server;

Τελείως τυχαία στο Gameathlon στην Αθήνα όπου υπήρχε πάγκος για το minecraft και ως φανατική του game σταμάτησα, επίσης μαζί τους είχαν και τον YouTuber Γκεκ (NinjaCakeAssassin).

Οι πρώτες μέρες

Hταν λίγο χαοτικές αλλά με τον καλό τρόπο. Ο server ήταν γεμάτος πράγματα όπως, mechanics, medival κτίρια, ΙΚΕΑ για έπιπλα, hunted mansion hostile φαντάσματα, custom αντικείμενα, mobs, shops από players και dungeons, στην αρχή δεν ήξερα που πάν τα τέσσερα.

Ευτυχώς, οι παίκτες ήταν απίστευτα βοηθητικοί. Από την πρώτη κιόλας μέρα μου πέταξαν μερικά πράγματα, εξήγησαν τι πρέπει να κάνω και πώς δουλεύει ο server. Αντί να νιώθω ότι είμαι «η καινούρια», ένιωσα αμέσως μέρος του server.

Τα άτομα που γνώρισα

Το καλύτερο κομμάτι δεν ήταν ούτε τα bosses ούτε τα items. Ήταν ο κόσμος.

Γνώρισα πολλά άτομα που με βοήθησαν και σπάσαμε πλάκα. Με αρκετούς κρατήσαμε επαφή και εκτός server, κάτι που honestly δεν περίμενα όταν έκανα join εκείνη την πρώτη μέρα.

Και κάπου εκεί κατάλαβα ότι ο Rainbow δεν ήταν απλώς ένας Minecraft server. Ήταν ένα πολύ δυνατό ελληνικό Minecraft community. (slayy)

Οι πιο αστείες και σημαντικές στιγμές

Αν έπρεπε να γράψω όλες τις στιγμές που θυμάμαι, μάλλον αυτό το post θα γινόταν βιβλίο… Θα έλεγα, αν είχα καλή μνήμη.
Γι’ αυτό μπήκα σε call με παίκτες που κράτησα επαφή, για να με βοηθήσουν να θυμηθώ.

Λοιπόν, κάναμε building contests, boss rush, PvP events, among us, πάρτι στο “κλαμπ”, παιχνίδια για βίντεο όπως “φέρε μου το μπλοκ”, μουσικές καρέκλες, καυτή πατάτα και κυνήγι θησαυρού. Κάθε Κυριακή είχε λειτουργία και μέχρι και γάμους μέσα στον server. Ναι, γάμους.

Μάλιστα, μια φορά ήμουν και ο μπαμπάς της νύφης (είμαι γυναίκα).

Φτιάχναμε custom skins για παίκτες ανάλογα με την εποχή. Υπήρχαν πασχαλινά skins, καλοκαιρινά skins, για γάμους και γενικά ό,τι ιδέες είχαμε.

Όταν πέθαινες, έπεφτε ένα βιβλίο που έγραφε πού πέθανες, από τι και πότε. Ο Jonn21gr τα μάζευε όλα. Είχε βιβλία από δεκάδες παίκτες, κρατούσε αρχείο για όλο τον server και είχε φτάσει στο σημείο να έχει μέχρι και το βιβλίο θανάτου του Gkek. Aυτό θεωρούνταν συλλεκτικό αντικείμενο.

Δεν ξέρω αν ήταν creepy ή iconic, αλλά ήταν από αυτά τα μικρά πράγματα που έκαναν τον server να μοιάζει ζωντανός

Drama & raids

Ο server δεν ήταν roleplay, οπότε δεν είχαμε betrayals και τεράστια lore arcs. Προφανώς όμως υπήρχε drama γιατί χωρίς λίγο drama δεν γίνεται να υπάρξει ελληνικό server. 

Το πιο συνηθισμένο drama γινόταν κάθε φορά που έβγαινε update με καινούρια items, όπλα ή πανοπλίες. Ξαφνικά όλοι έλιωναν για να δουν ποιος θα τα πάρει πρώτος και θα εμφανιστεί στο spawn με full set πριν από όλους τους άλλους.

Για λίγες μέρες ο server μετατρεπόταν σε αγώνα δρόμου και μετά όλοι ηρεμούσαν μέχρι το επόμενο update.